ضعیف‌کشی؟

درحالی‌که ۱۱۹ روز تا آغاز مسابقات جام‌جهانی زمان باقی مانده، کادرفنی تیم ملی یک لیست ۱۰۰نفره کلی از تمامی بازیکنانی که ممکن است نام‌شان در فهرست ۲۳ نفره نهایی قرار بگیرد در اختیار فدراسیون فوتبال قرار داده تا امور مربوط به دریافت روادید برای آنها انجام شود. طبیعتا درج اسم بازیکنان در این فهرست نمی‌تواند به معنای سفر قطعی آنها به جام‌جهانی باشد، اما غیبت‌شان در این فهرست یعنی کار تمام شده و اساسا تقاضایی برای دریافت ویزا به اسم آن نفرات ارائه نخواهد شد؛ اتفاقی که حالا برای احمد نوراللهی رخ داده است.

همان‌طور که می‌دانید نوراللهی پیش از دیدار با هنگ‌کنگ در مرحله مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۲۶ در آبان ۱۴۰۲، از لیست نهایی تیم ملی خط خورد. این اقدام به دلیل مسائل انضباطی و فنی رخ داد و منجر به کنار گذاشته شدن او از تیم ملی در بازی‌های بعدی شد. با وجود سپری شدن ۲۷ ماه از آن اتفاق، هیچ‌وقت هیچ توضیح روشنی در مورد چرایی ماجرا ارائه نشد. کادرفنی و اطلاع‌رسانی تیم ملی صرفا بسنده کرد به اینکه نوراللهی به سکونشینی‌اش در آن مسابقه اعتراض کرده و رفتار مناسبی نداشته. خود احمد البته همیشه ساکت بوده و یک کلمه هم در این مورد (و البته سایر موارد!) حرف نزده، اما ادعای مطرح‌شده از سوی مسوولان تیم ملی دست‌کم دو باگ یا حفره مهم دارد که برای افکار عمومی قابل هضم نیست؛

نخست آنکه اساسا باور رفتار غیر انضباطی از سوی نوراللهی برای مردم سخت است. به هر حال بیش از یک دهه از ظهور او در سطح اول فوتبال ایران می‎‌گذرد. این بازیکن در تیمی به بزرگی پرسپولیس توپ زده؛ جایی که هر رفتارش می‌توانسته زیر ذره‌بین باشد. پستی و بلندی‌هایی هم داشته؛ درخشیده، ملی‌پوش شده، در دربی گل زده، سرباز شده، به اجبار از تیم رفته و برگشته، در فینال آسیا پنالتی داده و خلاصه در موقعیت‌های متناقضی قرار گرفته که هر کدام از آنها می‌توانسته نوراللهی را برای انجام یک واکنش احساسی مجاب کند، اما چنین کاری از او ندیدیم. بنابراین سخت است باور کنیم درست در لحظه‌ای پنهان که فقط هم کادرفنی تیم ملی شاهدش بوده، ناگهان آن روی دیگر این بازیکن بالا آمده و چنان کاری کرده که سزاوار چنین عقوبتی بوده باشد.

دوم اینکه در همین دوران، یعنی عصر سرمربیگری دوباره قلعه‌نویی در تیم ملی، بارها شاهد مماشات او با انواع بی‌انضباطی‌ها بوده‌ایم. سردار آزمون و سامان قدوس در نخستین اردوی امیر در تیم ملی، مطلقا بدون هیچ توضیح روشنی دعوت او را نپذیرفتند و به تمرینات نیامدند، اما در فهرست‌های بعدی باز هم اسم‌شان دیده شد، به اردو آمدند و فیکس هم شدند. مهدی طارمی در آستانه جام ملت‌های آسیا ناگهان اردوی تیم ملی را ترک کرد و برای شرکت در یک تیزر تبلیغاتی به تهران بازگشت. سرپرست تیم ملی در توضیح این ماجرا مدعی شد طارمی برای دریافت شناسنامه فرزند تازه متولدش به ایران برگشته، درحالی‌که خود این بازیکن دو روز بعد گفت کلا مجرد است! طارمی هم با وجود این ماجرا به راحتی به کارش در تیم ملی ادامه داد، شاید چون کسی زورش به او نمی‌رسد! نفر آخر هم دانیال اسماعیلی‌فرد بود که با وجود مصاحبه تند تلویزیونی علیه شخص قلعه‌نویی، پس از دو، سه اردو غیبت بار دیگر به تیم ملی بازگشت. در این شرایط، نوع برخورد با نوراللهی عجیب است و بدون تعارف تا حدی بوی ضعیف‌کشی هم می‌دهد.