شام‌های آخـر؟

غزل خداحافظی

از همان زمان که تراکتوری‌ها به دستور سرمربی حاضر به سفر به قزوین و رویایی با شمس‌آذر در جام‌حذفی نشدند، این شک به یقین تبدیل شد که دراگان اسکوچیچ خیلی از جو موجود رضایت ندارد. شک این اطمینان هم از اول فصل متولد شده بود که سرمربی کروات مدام بهانه می‌گرفت و کنفرانس‌های خبری‌اش عجیب و غریب‌تر شد. الان هم که هفته‌هاست او در مسابقات داخلی پاسخگوی هیچ خبرنگاری‌ نیست. طی روزهای اخیر و به‌خصوص پس از شکست برابر السد قطر هم اخبار متعددی از حواشی داخل تیمی و درگیری اسکوچیچ با کاپیتانش یعنی شجاع خلیل‌زاده مطرح شد. حالا هم که سناریوهای جدایی سرمربی کروات ردیف شده و حتی از امارات به عنوان مقصد بعدی کسی که مهم‌ترین افتخار تاریخ تراکتور یعنی قهرمانی در لیگ برتر را رقم زد، یاد می‌شود.

این احتمال بسیار زیاد است که نبرد امروز تیم تبریزی برابر الغرافه که از ساعت ۱۹:۳۰ در قطر شروع می‌شود، آخرین حضور اسکو روی نیمکت تراکتور باشد. اگر از حذف عجیب از جام حذفی (که حکم آن هم مطابق انتظار هنوز نیامده) چشم‌پوشی کنیم، قرمزها با وجود روند پرفراز و نشیب، همچنان در حال سپری کردن یک فصل امیدوارکننده هستند. چرا که هم امتیاز با دو مدعی دیگر در لیگ بالانشین هستند و در آسیا هم تا پیش از این هفته در رتبه سوم حضور داشتند. موفقیت در جدال امشب می‌تواند در دور بعدی خیلی کمک‌کننده باشد و باز هم رویارویی با رقبای مسلح عربستانی را به تعویق بیندازد. اما اصلا باید دید اسکوچیچ تا آن زمان هدایت تراکتور را همچنان به عهده خواهد داشت؟ اگر اوضاع همین‌گونه باشد که خیلی بعید است.

شیشه عمر

از استقلال هم غافل نشویم چون ساعت ۲۱:۴۵ در اردن، آبی‌ها به مصاف الحسین می‌روند. تیمی که یک‌سوم آنها ارزش قیمتی دارد، اما در بازی رفت با یک گل توانست نماینده ایران را در امارات شکست دهد. سلب امتیاز میزبانی از تیم‌های کشورمان برای آنها بسیار گران تمام شده اما فراموش نکنید چمنی مشابه کشورهای عربی، به ندرت در ورزشگاه‌های ما یافت می‌شود و شاید کل اتفاق رخ داده، یک توفیق اجباری باشد! به هر کیفیت، استقلال در بازی رفت نتوانست از این موهبت استفاده کند و البته بدشانس هم بود که گل‌هایش با آفسایدهای عجیب و غریب رد شدند. هرچه بود، شیشه عمر ریکاردو ساپینتو احتمالا به نتیجه بازی امشب بستگی دارد. به توییت علی تاجرنیا توجه نکنید که دم از حمایت تمام و کمال از کادرفنی زده؛ همه از رابطه تیره و تار طرفین خبر دارند و معمولا در فوتبال ایران چنین پشتیبانی‌هایی به منزله اولتیماتوم نهایی است.

روند سینوسی استقلال امسال، اصلا با هزینه‌ای که در تابستان صرف شده همخوانی ندارد و همین موضوع مدیریت را به صرافت انجام یکسری تغییرات انداخته؛ حتی با وجود ادامه راه در جام حذفی و صدرنشینی مشترک در لیگ برتر. در این میان ناکامی تیم در صعود به مرحله یک‌چهارم نهایی سطح دوم لیگ قهرمانان هم مثل دریافت ۷ گل در همین تورنمنت از الوصل یک لکه ننگ در کارنامه باشگاه خواهد بود. البته نباید حق را تمام و کمال به مدیران غالبا در حاشیه استقلال داد چون هنوز کسی فراموش نکرده تاجرنیا قول باز شدن پنجره در نیم فصل و اضافه شدن خریدهای جدید را داد، اما چند مهره کلیدی ترکیب رفتند و کسی به جای آنها جذب نشد. خلاصه شاید خود ساپینتو علاقه داشته باشد در  هر شرایطی  در ایران مربیگری کند، اما اختلاف‌نظرها به جایی رسیده که عدم صعود با هر نتیجه‌ای شاید باعث شود او از امان اصلا به تهران برنگردد.