سه روش برای جلوگیری از منزوی شدن رهبران تحول‌آفرین در سیستم‌های محافظه‌کار؛

شما با ریسک استراتژیک، مدیری جسور را استخدام کردید تا ساختارها را دگرگون کند. اما حالا در مقام مدیرعامل یا عضوی از تیم مدیریت ارشد، می‌بینید همان سیستمی که قرار بود اصلاح شود، در حال سرکوب و محدود کردن اوست. در بیشتر موارد، این چالش ضعف فردی نیست، بلکه نشان‌دهنده شکست سیستم است.

آیا جلسه ۷ صبح، زیادی زود نیست؟

تجربه: من در یک شرکت بزرگ در میدوست کار می‌کنم که مثل خیلی از شرکت‌های بزرگ که در دوران کرونا، همه کارکنان را به دورکاری فرستادند، سعی دارد حالا پس از گذشت چند سال، کارکنان را دوباره به محل کار برگرداند. دارم سعی می‌کنم بین زندگی شخصی و کارم تعادل برقرار کنم، اما این کار واقعا سخت شده. اخیرا یک…

اخبار مدیران روزنامه شماره ۶۴۸۵

سه‌شنبه، ۲۳ دی ۱۴۰۴

با وجود دردسرهای فعالیت مدیران عامل در رسانه‌های اجتماعی، برخی می‌گویند شاید «بدنامی بهتر از گمنامی باشد»‌
روزنامه شماره ۶۴۸۵

فرصت‌ها و تهدیدهای اینفلوئنسر شدن مدیران

سال‌ها بود که «بریدن والیک» در صفحه لینکدین خود محتواهای گوناگونی، از تجربه‌های مدیریتی گرفته تا تصاویر حیوانات را منتشر می‌کرد. اما یک پست سرنوشت‌ساز در آخرین روزهای تابستان او را شوکه کرد. والیک تصویری سلفی با چشمانی اشک‌آلود منتشر کرد و در آن از فشار روانی ناشی از تعدیل نیرو سخن گفت. این اقدام، او را در فضای مجازی به «مدیرعامل گریان» مشهور کرد. او که پستش بیش از ۵۷ هزار لایک و ۱۰ هزار کامنت گرفت، می‌گوید: «صبح که بیدار شدم، به مدیر بازاریابی شرکت پیام دادم و گفتم فکر می‌کنم محتوایم به‌شدت فراگیر شده است.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

تروماهای کودکی، چگونه سد راه مدیران می‌شود؟

نخستین باری که با یکی از مراجعان جدیدم که مدیرعامل یک شرکت بازاریابی بود، دیدار کردم، برای هدایت و مدیریت یکی از اعضای سخت تیمش مستأصل شده بود. آن همکار مهره ارزشمندی برای سازمان به شمار می‌رفت، اما خودمحوری‌اش عملکرد کارکنان زیردستش را تضعیف می‌کرد. این رهبر سازمان باید اقدامی انجام می‌داد، اما مدام دست ‌دست می‌کرد، انگار احساس مسوولیت افراطی فلجش کرده بود. خودش می‌گفت: «از اینکه شرایط کاری کسی را تغییر دهم و باعث شوم حس بدی پیدا کند، احساس گناه می‌کنم.»
روزنامه شماره ۶۴۸۵

کارآفرینان چگونه از ذهنیت سازمانی رها شوند؟

فرض کنید که از شغل خود استعفا داده‌اید تا به جای پایبندی به ساعات کاری ثابت و کار کردن از ۹ صبح تا ۵ بعدازظهر، بتوانید کنترل بیشتری بر زمان خود داشته باشید. هدف شما انعطاف‌پذیری، خودمختاری و آزادی برای سازماندهی ساعات کاری بر اساس شرایط زندگی خود و نه دیگران بوده است. اما این ویژگی‌ها در بسیاری از رفتارهای شما دیده نمی‌شود: از یک مشتری عذرخواهی می‌کنید که پیامش را بلافاصله پاسخ نداده‌اید؛ از اینکه یک بعدازظهر سه‌شنبه فقط ۴ ساعت کار کرده‌اید، عذاب وجدان دارید؛ رأس ۹ شب نیز بسترهای دیجیتال برگزاری جلسات مانند زوم و اسلک را فقط طبق عادت قدیمی چک می‌کنید.