گام نهایی تبادل سفیر بین تهران و قاهره

به گزارش ایسنا، فردوسی‌پور از یک «نقشه راه» سه‌مرحله‌ای صحبت کرد که موانع را برطرف کرده و راه را برای ایجاد اعتماد هموار کرده است. فردوسی‌پور در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه روابط بین مصر و ایران در حال حاضر در چه وضعیتی است، گفت: «تلاش‌های قابل‌توجهی توسط رهبری هر دو کشور برای توسعه این روابط انجام شده است که منجر به بیش از ۱۵ جلسه در سطح وزرای امور خارجه، علاوه بر جلسات با سایر رهبران مانند وزرای بهداشت، دادگستری، گردشگری و انرژی شده است. نتیجه این جلسات این است که برخی از توافقات حاصل‌شده هنوز در دست بررسی است، درحالی‌که برخی دیگر قبلا اجرا شده‌اند. پس از جلسات بین دو وزیر امور خارجه، توافقی برای تشکیل کمیته مشترک برای مشورت‌های سیاسی بین دو کشور حاصل شد.»

وی افزود: «اخیرا دو جلسه در این چارچوب برگزار شده است. همچنین نقشه راهی برای تقویت و ارتقای روابط بین دو کشور بر اساس سه مرحله اصلی مورد توافق قرار گرفت. مرحله اول شامل رفع موانع موجود بود و خوشبختانه ما موفق به رفع همه موانع از هر دو طرف شدیم. مرحله دوم بر ایجاد اعتماد متقابل در زمینه‌ها و موضوعات مختلف، ازجمله مسائل سیاسی، اقتصادی، امنیتی و گردشگری متمرکز بود. مرحله سوم مربوط به یافتن زمینه‌های مشترک برای تقویت و تحکیم روابط اقتصادی در زمینه‌های سرمایه‌گذاری، گردشگری و تجارت دوجانبه است.» وی درباره موضوعات مورد بحث در دو جلسه کمیته مشترک اضافه کرد: «بحث‌ها بر رفع موانع مربوط به روابط بین دو کشور متمرکز بود. همچنین بحث‌های گسترده‌ای در مورد همکاری بین مقامات قضایی، تبادل زندانیان و تبادل تفاهم‌نامه‌های مربوط به روابط قضایی صورت گرفت. یکی دیگر از جنبه‌های مهم کار این کمیته، هماهنگی و همکاری مشترک در چارچوب تحولات جاری منطقه‌ای است.»

دیپلمات ایرانی درباره آمادگی تهران برای تامین نیازهای نفتی مصر و برداشتن گام‌های عملی در این زمینه تاکید کرد: «در مورد پرونده انرژی، این موضوع هنوز به سطح جلسات رسمی بین دو کشور نرسیده است، اما ایران در صورت درخواست طرف مصری، مخالفتی ندارد. ایران آماده تامین نیازهای نفتی مصر است، اما تاکنون درخواست رسمی از سوی مصر در این زمینه ارائه نشده است.» وی درباره ارقام هدفی برای تبادل تجاری یا سرمایه‌گذاری‌های مورد انتظار ایران در مصر نیز تصریح کرد: «برای بحث در مورد این موضوع، باید به تاریخ مشترک خود نگاهی بیندازیم که شامل سرمایه‌گذاری‌های متعدد ایران در مصر، مانند ذخیره‌سازی نفت ایران که در بندر اسکندریه فروخته می‌شد و همچنین کارخانه‌های کامیون و خودرو و سایر سرمایه‌گذاری‌ها در صنعت نساجی است. می‌خواهم روشن کنم که احیای این سرمایه‌گذاری‌ها در‌حال‌حاضر توسط کمیته‌های مشترک در دست بررسی است. این نشان‌دهنده پیشرفت قابل‌توجه در روابط است.» 

به‌رغم نداشتن روابط دیپلماتیک رسمی میان ایران و مصر و با قطع روابط دیپلماتیک در سال ۱۳۵۸ و وجود دست‌اندازها در روابط طرفین، تماس‌ها و دیدارهای فراوانی در همین فضا میان مقامات ارشد دو کشور در جریان بوده است. دو طرف در طول این چند دهه دفاتر حفاظت از منافع را در پایتخت‌های یکدیگر حفظ کرده و در دو سال اخیر تماس‌ها و دیدارهای دیپلماتیک قابل‌توجهی را میان خود رقم زده‌اند. به زعم بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان مسائل منطقه، قطع روابط بین دو کشور هیچ توجیهی ندارد و بازگشایی سفارتخانه‌ها حداقل تصمیم عاقلانه‌ای است که دو طرف می‌توانند با انجام آن زمینه را برای توسعه و گسترش روابط به‌ویژه در بعد تجاری و گردشگری فراهم کنند. روابطی که با توجه به وزن و جایگاه سیاسی و تاریخی مصر در جهان عرب و رویکرد عقلانی این کشور در ترتیبات منطقه خاورمیانه می‌تواند به عنوان وزنه تعادلی در روابط با دیگر کشورهای عربی مورد استفاده قرار گیرد.